<?php echo do_shortcode(‘‘); ?>

GO UP

ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ

Το Είναι

Η Διαμεσολάβηση («Μediation”) συνιστά εξωδικαστικό τρόπο επίλυσης διαφορών. Λειτουργεί με επιτυχία στο εξωτερικό εδώ και δεκαετίες, στην τελευταία δε δεκαετία και στη χώρα μας, συμβάλλοντας αποφασιστικά και ουσιαστικά στην ταχεία εξωδικαστική επίλυση υποθέσεων

Στην Ελλάδα η Διαμεσολάβηση εισήχθη αρχικώς με τον νόμο 3898/2010, που μετέφερε στο εθνικό δίκαιό μας την κοινοτική οδηγία 2008/52/ΕΚ και πλέον νόμος που ορίζει τα σχετικά με τον θεσμό είναι ο 4640/2019, οποίος συνιστά περαιτέρω εναρμόνιση προς τις ανωτέρω κοινοτικές διατάξεις.

Σύμφωνα με τον ν.4640/2019, ως διαμεσολάβηση νοείται μια διαρθρωμένη διαδικασία ανεξαρτήτως ονομασίας με βασικά χαρακτηριστικά την εμπιστευτικότητα και την ιδιωτική αυτονομία, στην οποία δύο ή περισσότερα μέρη επιχειρούν εκουσίως, με καλόπιστη συμπεριφορά και συναλλακτική ευθύτητα, να επιλύσουν με συμφωνία μία διαφορά τους με τη βοήθεια διαμεσολαβητή. (αρθ.2)

Στην έννοια αυτή δεν περιλαμβάνεται η απόπειρα συμβιβασμού που λαμβάνει χώρα από τον Ειρηνοδίκη ή το Δικαστήριο κατά τη διάρκεια της δίκης σύμφωνα με τα άρθρα 208 επ και 233 παρ.2 ΚΠολΔ.

Κάνουμε το σωστό, την σωστή στιγμή!

Το πεδίο Εφαρμογής της: Διαφορές δεκτικές Διαμεσολάβησης

Διαφορές ιδιωτικού δικαίου, αστικές και εμπορικές διαφορές, εθνικού ή διασυνοριακού χαρακτήρα, υφιστάμενες ή μέλλουσες, εφόσον τα μέρη έχουν την εξουσία να διαθέτουν το αντικείμενο της διαφοράς (δηλαδή αν αυτές υπάγονται σε διατάξεις ενδοτικού δικαίου), σύμφωνα με τις διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου (αρθ.3)

Ο νόμος καθιερώνει πριν από την προσφυγή στο Δικαστήριο, την υποχρέωση προσφυγής στην Υποχρεωτική Αρχική Συνεδρία (ΥΑΣ), με τη διαδικασία του άρθρου 7 του νόμου. Υπαγόμενες διαφορές στην ΥΑΣ είναι:

α) Οι οικογενειακές διαφορές, εκτός από αυτές των περιπτώσεων α΄, β΄ και γ΄ της παραγράφου 1 του νόμου, καθώς και εκείνες της παραγράφου 2 του άρθρου 592 Κ.Πολ.Δ.,

β) Οι διαφορές που εκδικάζονται κατά την τακτική διαδικασία και υπάγονται στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου, αν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ και Πολυμελούς Πρωτοδικείου, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας,

γ) Οι διαφορές για τις οποίες σε έγγραφη συμφωνία των μερών προβλέπεται και είναι σε ισχύ ρήτρα διαμεσολάβησης.

Εξαίρεση από την ΥΑΣ προβλέπεται για τις διαφορές στις οποίες διάδικο μέρος είναι το Δημόσιο, Ο.Τ.Α. ή Ν.Π.Δ.Δ.. (αρθ. 6)

Έναρξη ισχύος (αρθ.44):

Α) από την 15-01-2020 για τις οικογενειακές διαφορές, εκτός από αυτές των περιπτώσεων α’, β΄ και γ΄ της παρ.1, καθώς και της παρ.2 του αρθ. 592 ΚΠολΔ

Β) από την 15-03-2020 για τις διαφορές που εκδικάζονται κατά ην τακτική διαδικασία και υπάγονται στην καθ’ ύλη αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου αν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ και του Πολυμελούς Πρωτοδικείου